Marnix en Marije


Reisverslag Bali en Lombok, 14-10 t/m 04-11-2006

14-10-2006 Sanur
Na 12,5 uur vliegen kwamen we aan in Bali. Ben (gids) en Wyan (chauffeur) stonden ons al op te wachten, super geregeld. Om 21.30 uur kwamen we aan in ons hotel te Sanur.

15-10-2006 Sanur-Mengwi
Na een lekker ontbijtje was het tijd om te vertrekken, Ben en Wyan stonden alweer op ons te wachten om 9 uur. Na een uurtje rijden kwamen we aan bij de tempel Tanah Lot. Deze tempel is gebouwd op een rots in zee. Een prachtig gezicht, vooral de wilde zee was erg spectaculair. De tempel is gewijd aan de god van de zee.

Vervolgens zijn we het binnenland ingetrokken met onze Isuzu. Lekker comfortabel met gelukkig airco. Overdag is het namelijk snoeiheet met een hoge luchtvochtigheid. Na door allerlei kleine dorpjes gereden te zijn, die allemaal hun eigen tempel hebben, zijn we aan onze wandeltocht begonnen. Deze tocht heeft ons zeer dicht bij de natuur gebracht. Onze gids heeft ons vele soorten bomen en struiken laten zien en voelen waaraan nog exotischer vruchten groeien. Neem de cacaoboon, koffiebonen, bananen, mango’s, guaves, sterappels, kokosnoten, ananas, jackfruit (zo groot als een emmer!), Vanille, chilipepers en oneindig veel rijstvelden.

Onderweg, midden in de jungle, zijn we langs een lokale teler gekomen. Deze inboor Balinees met een pet van café bolle Jan uit Amsterdam heeft ons getrakteerd op vruchten rechtstreeks van zijn plantages. Daarna hakte hij een kokosnoot voor ons open. We kregen er twee rietjes bij, heerlijk! Na mijn vraag hoe hij al die vruchten uit de boom krijgt, klom deze man (60 jaar) met gemak zo een hoge palmboom in. Een prachtige foto is het resultaat.

Daarna zijn we verder de rijstvelden ingetrokken. Een prachtig gezicht al die irrigatiesystemen, groene weides en waterpartijen. Ondertussen erg moe van de inspannende dag zijn we begonnen aan onze tocht naar de volgende plaats van bestemming voor onze overnachting. Opnieuw een reis door kleine dorpjes waardoor je een aardige indruk krijgt van het dagelijks reilen en zeilen.

Uiteindelijk aan gekomen bij onze bestemming stond ons opnieuw een verassing te wachten. Een enorme lodge met uitzicht op de rijstvelden, buiten douchen met (warm) water uit een holle bamboestam en een spa. Vervolgens zijn we uitgenodigd om met zijn tweetjes te eten midden in de prachtige tuin van het resort. De eigenaar had al op ons gerekend en een traditionele Balinese maaltijd voorbereid. Soep, per persoon een kleine rijsttafel, vers fruit en koffie. Heerlijk, we voelen ons zeer rijk in dit paradijs.

16-10-2006 Menwi-Ubud
Om 6.30 uur ging de wekker alweer. Na ons snel opgefrist te hebben zijn we met de mensen van het hotel naar de lokale markt gegaan. De grootste drukte was alweer voorbij aangezien de vrouwen al om 4 uur hun inkopen doen. Ze doen dit iedere dag omdat ze geen koelkast hebben. Bij het aantreden van de markt liggen er overal bloemoffers bij de tempel, een erg mooi en kleurrijk gezicht. De markt is verdeeld in verschillende afdelingen. Het eerste gedeelte bestaat voornamelijk uit allerlei specerijen zoals gember, geelwortel, knoflook, nootmuskaat en allerlei groente en fruit soorten.

Vervolgens kwamen we aan bij de vlees en vis afdeling. Dat was wel zwaar zo ’s ochtends vroeg met een lege maag. De geur werd grotendeels gemaskeerd door wierrook. Er lagen varkenspoten, varkensoren en allerlei organen wat erg confronterend is. Kip wordt hier extreem vers gekocht, namelijk levend. De vrouwen keuren verschillende kippen en nemen er dan een levend mee naar huis alwaar de kip geslacht wordt. Ook eenden en kuikentjes worden hier levend verkocht. De dieren worden op de scooter in een grote rieten mand van en naar de markt getransporteerd. Het is ongelofelijk wat ze hier allemaal op een klein scootertje kunnen vervoeren. Voor de mensen op de markt waren wij de attractie, twee van die witte mensen die overal aan ruiken. Ze zijn hier ontzettend vriendelijk, geef ze een glimlach en je krijgt er een dubbele voor terug!

's Middags begonnen de kooklessen. Erg leuk om te zien hoeveel werk ze van het eten maken. We hebben aspergesoep, saté van tonijn, aardappel/kipkroketjes en gefrituurde jackfruit gemaakt, en het daarna lekker opgegeten onder het genot van Balinese muziek dat ze live voor ons speelden. Jammer genoeg moesten we weer weg. Dit is echt een aanrader voor iedereen die naar Bali gaat, we voelden ons hier erg speciaal en verwend.

18-10-2006 Ubud
Na het ontbijt, wat weer uitstekend was, werden we opgehaald door een busje van Sobeka, de mountainbike organisatie. Vervolgens onze Australische metgezellen opgehaald bij een hotel in de buurt daarna naar lake batur gereden waar we weer gingen ontbijten in een restaurant met een geweldig uitzicht op de vulkaan en het meer. Na erg lang gewacht te hebben was het tijd voor het grote avontuur. Na ontvangst van helm, veel te grote handschoenen en een fiets gingen we van start. Het parcours (98% downhill) slingerde zich door rijstvelden en kleine dorpjes. Een perfecte manier om het dagelijkse leven te zien, te voelen en te ruiken. Als een Koninklijke stoet werden we onderweg begroet door de kinderen langs de weg. Af en toe stopten we bij wat bezienswaardigheden zoals een tempel, plantages, en later nog bij een gezin in een dorp die zelf koffie branden. Na vele afdalingen en circa 2 uur later bereikten we de eindbestemming en waren we vele indrukken rijker.

What’s next?? Lunch! Alwaar een buffet met Balinese specialiteiten alweer op ons wachtte. De ochtend zit erop. Wat nu? Niks! Lekker zwemmen in het zwembad bij het hotel met een prachtig uitzicht op de rijstvelden.

19-10-2006
Om 9.30 uur was het tijd om te vertrekken voor ons culturele dagprogramma. Eerst zijn we naar een expositie van schilders geweest. Erg mooi, zelfs zo mooi dat we een doek hebben gekocht. Daarna stond een bezoek aan de zilversmid op ons te wachten. Mannen en vrouwen oefenen dit beroep uit wat erg bijzonder is in de traditionele rolverdeling hier in Bali. Alles wordt met de hand gedaan. Een precieze en tijdrovende bezigheid. Daarna was het tijd voor het houtsnijwerk, wat ook weer erg indrukwekkend was. Het kost soms een aantal jaren om een sculptuur te maken, maar die zijn dan ook wel 2 bij 2 meter groot.

Helaas kreeg Marnix erg last van zijn maag en we hebben het dagprogramma dan verder ook afgeblazen om direct naar het Pandan House te gaan. Een prachtige rit van zo’n twee uren door de bergen en het regenwoud. Bij aan komst werden we hartelijk ontvangen en direct uitgenodigd om de omgeving te verkennen maar helaas moesten we dit afslaan vanwege Marnix zijn gezondheid. Vanuit het Pandan House heb je een schitterend uitzicht op de rijstvelden en de Gunung Agung, met op de achtergrond de zee.

20-10-2006 Pandan House
Om 6.00 uur werden we gewekt door alle natuurgeluiden hier in de omgeving. Vogels beginnen te fluiten, honden te blaffen, dit is weer eens wat anders dan de wekker! Heerlijk. Helaas heeft Marnix toch vrij heftige voedsel vergiftiging waardoor hij eigenlijk alleen maar in bed kan liggen.

Vandaar dat ik alleen met Eka en Wendy naar de stad ben gegaan in de Bemo om cadeautjes te kopen voor alle kinderen die meedoen aan de zwemcompetitie van morgen. De hoofdprijs is een geldbedrag en een woordenboek, de tweede en derde prijs een Engels leerboek een geldbedrag en alle andere kinderen krijgen schriften, pennen en potloden. De stad en dorpjes hier in de omgeving zijn erg arm, veel armer dan de rest van Bali. De mensen bedelen hier voor geld en alles is oud en arm.

's Middags hebben Wendy en ik de cadeautjes ingepakt voor de kinderen en gekletst over het reilen en zeilen in Bali. Vervolgens hebben we de meegebrachte Sudoko spelletjes op de computer geïnstalleerd en Putu en Illu nog een les Engels gegeven, ze zijn erg leergierig.

21-10-2006 Pandan House
Gelukkig, met Marnix gaat het weer ietsje beter, de gekookte bananen van Wati hebben de diarree redelijk gestopt. Dus tijd om weer eens iets te ondernemen. Vanochtend hebben we computerles gegeven aan Illu en Putu. De lessen zijn goed voorbereid door Wendy. Wij helpen de dames af en toe met dingen als cursief, vet, tab etcetera. Al is drie begeleiders voor twee studenten wel wat veel, maar gezellig is het wel! Maar hopelijk komen er morgen meer belangstellenden uit de omliggende dorpen.

Maar eerst gaan we ons voorbereiden op de zwemcompetitie van vanmiddag in het waterpaleis Tirrtagangga. Samen met de staf van het Pandan House hebben we de competitie georganiseerd voor de jongetjes uit de buurt. De belangstelling blijkt boven verwachting groot te zijn. Twaalf jongens doen mee! We lopen met de jongens, Wendy en Eka naar het waterpaleis. Even later arriveren ook Nyoman en zijn schattige kinderen. En als het spektakel eenmaal begint, trekt dat ook vele nieuwsgierige toeschouwers aan, fantastisch, wat een ambiance! Het bad is zo’n 30 meter lang, en is gevuld met water uit een natuurlijke bron uit de bergen. Deze bron voorziet ook de andere baden en omliggende rijstvelden.

De jongens zijn stoere kerels die graag willen laten zien dat ze de beste zwemmer zijn. De jongens worden ingedeeld in drie groepen geselecteerd naar grootte en leeftijd. De beste van deze groepen zwemmen vervolgens de finale. De jongens worden luid aangemoedigd door het steeds massaler toestromende publiek. Moe tikken de jongens aan, de winnaar is bekend en heeft met kop en schouders gewonnen! Een officiële prijsuitreiking volgt. Wij mogen de prijzen uitreiken samen met Wendy! Ze stralen van trots. Nyoman en Eka delen cadeaus aan de andere deelnemers uit. Vervolgens is het tijd om ook een duik te nemen in het heerlijke schone en koele water samen met alle kinderen uit de buurt. Na het zwemmen hebben we nog een rondleiding in het waterpaleis gehad van Nyoman, erg leuk. De avond is alweer gevallen en het is tijd voor het diner, wat weer verrukkelijk is! Wat is die Wati toch een goede kok!

22-10-2006 Pandan House
Vandaag is het tijd om de omgeving te verkennen. Er zijn nieuwe gasten gearriveerd en met z’n allen zijn we er op uitgetrokken met
Eka als gids. Prachtige vergezichten van groene sawa’s, met de Gunung Agung op de achtergrond. Ook zijn we door kleine gehuchten (kampong) gestruind. Daarna lekker op onze veranda gelezen om bij te komen van de tocht.

Om 2 uur stonden er vijf kinderen klaar voor de lessen, de zwemcompetitie heeft geholpen! Ze spreken amper Engels dus de communicatie is moeilijk maar gelukkig hebben we de 'wat en hoe?' gids mee! Vier jongens kregen les in Word op de computer van ons en een jongetje van 12 kreeg privé-les Engels van Wendy. Ze moesten twee teksten overtypen die vrij pittig waren met allerlei wiskundige formules, en dat was voor ons ook wel pittig! Na de les was het tijd voor vermaak met computerspelletjes. Dit was erg grappig want ze maken hier het geluid van raceauto’s zelf aangezien er geen geluid is. Om 17.00 uur gingen ze weer naar huis.

Om 17.30 uur kwam Nyoman ons halen om op bezoek te gaan bij de buren. Deze traditionele boerenfamilie ontving ons allerhartelijkst. Nadat we eerst hun varken, vechthaan en puppy waren gepasseerd bij het binnengaan van hun perceel, hebben we thee met ze gedronken en daarna wat foto’s van de familie genomen. We mochten ook de keukenruimte bekijken waar ze nog koken op palmhout en water in een ton hebben. Erg primitief allemaal. En ook vies, de spinnenwebben met spinnen hingen aan het plafond. Voor onze begrippen is zo’n woonomgeving erg primitief en onhygiënisch. Maar gezellig is het wel.

Op de terugweg passeerden we Wati in de keuken, waar we een tijdje zijn blijven hangen om te zien hoe zij al dat lekkers klaarmaakt! Heerlijk, met alleen maar verse producten. Na de heerlijkheden opgegeten te hebben stond Wati alweer klaar om met ons offermandjes te maken. Prachtig om te zien wat voor mooie creaties je kunt maken met palmbladeren. Ze maakt er 150 iedere drie dagen! Ook mochten we zelf proberen iets in elkaar te knutselen wat beter ging dan verwacht! Er worden zelfs een paar gebruikt voor een offerceremonie.

23-10-2006 Pandan House
Vandaag staat er opnieuw een leuke dag te wachten. We gaan snorkelen in Amed met Wendy en Eka. Een vissersdorpje op circa een uur rijden van het Pandan House. Opvallend is dat het strand zwart is, het zogenaamde lavazand ontstaan na de eruptie van 1963. Een vreemd gezicht en snoeiheet overigens!

Zonder slippers verbranden je voeten binnen een paar seconden! Eenmaal in het water is het meteen een fantastische ervaring. Erg leuk om de fleurige en vooral kleurige onderwaterwereld te bespieden! Na een middagje strand is het weer tijd om te vertrekken, maar eerst stoppen we nog even om te kijken hoe de mensen hier zout maken. Helaas worden we gelijk weer omringd door verkopers waardoor we snel weer verder gaan. Eenmaal terug in het Pandan House blijken er alweer belangstellenden te zijn voor de lessen. Na een uurtje arriveert de masseur en is het tijd voor een massage. Na het eten gezellig met Nyoman gekletst over het hindoeïsme, gebruiken op Bali, eetgewoonten, etc.

24-10-2006 Pandan House
Vandaag is het voor de Balinese kalender een goede dag om te trouwen! Dus op heel het eiland vinden zogenaamde wedding ceremonies plaats. Zo ook een in de kampong naast het Pandan House. Wij zijn uitgenodigd om een kijkje te nemen. Illu en Putu helpen ons de traditionele Sarong aan te doen. Het is een minuutje of 5 lopen door de verzengende hitte. We worden hartelijk welkom geheten door de familie van het bruidspaar en maken kennis. We krijgen zitplaatsen aangeboden en worden voorzien van eten en drinken. Eerst thee, pindakoekjes en knalroze rijstdingetjes. Vervolgens is het tijd voor de palmwijn! Een lokaal alcoholisch drankje, het is wit, ruikt zuur en smaakt naar, naar wat eigenlijk? We krijgen het weg, maar daar is ook alles mee gezegd. Ondertussen zitten we in de rook van het eten, onder een plastic dak, met alle mannen die roken. Het is niet te houden, we worden er misselijk van en het zweet gutst langs ons hoofd. Tijdens de ceremonie worden er allemaal rituelen uitgevoerd, het bruidspaar draait rondjes en de bruidegom trapt een eischaal kapot. Helaas wordt het steeds benauwder en besluiten we om weer te vertrekken.
Na de lunch is het weer tijd voor de computerlessen. Het gaat goed. Ze zijn erg enthousiast en zeer leergierig. Na de les is het tijd voor een spelletje samen met Gede (zoontje van Nyoman en Wati). Er is genoeg gestudeerd voor vandaag! Na weer een heerlijk diner is het tijd voor wat vermaak. Eka heeft zijn gitaar meegenomen en in het kaarslicht zingt hij gevoelige Balinese nummers en rustige ballads.

25-10-2006 Pandan House-Gunung Batur
Het avontuur in het Pandan House is helaas alweer bijna voorbij! Maar eerst gaan we nog bij een boerenfamilie op bezoek om naar het oogsten van de rijst te kijken. Om 8 uur staan we in een nabij gelegen rijstveld. De mannen zijn druk bezig de rijstplanten te snijden en de vrouwen zijn aan het dorsten. Ook wij mogen even proberen. De rijst vliegt ons om de oren, maar erg leuk om te doen! Na nog een laatste foto gaan we weer weg. We bedanken ze voor de gastvrijheid, de informatie en de oneindige vriendelijkheid.

We zijn echt helemaal tot rust gekomen hier! Met pijn in ons hart stappen we bij Ben en Wyan in de auto op weg naar het volgende avontuur. We missen de mensen in en rond het Pandan House nu al! Maar we zijn alweer op weg naar de Besakih tempel! Dit complex bestaat uit 22 tempels op de hellingen van de Gunung Agung. De Balinezen geloven dat hier hun voorouders leven. Halverwege de middag worden we afgezet bij Lake Batur. Er is hier niet zoveel te doen, maar we moeten toch vroeg opstaan voor de beklimming van morgen.

26-10-2006 Gunung Batur-Munduk
Om 4.00 uur 's ochtends staan we alweer klaar om aan de beklimming van de Gunung Batur te beginnen. Het is ontzettend donker en met een zaklamp en een gids gaan we op weg. We zien geen hand voor ogen en het is erg spannend allemaal zo in het donker. Af en toe komen we wat mensen tegen, maar het zijn er maar weinig. De beklimming is behoorlijk zwaar en het tempo hoog. Gelukkig stoppen we geregeld om even bij te komen en na een tijdje lopen we gelukkig ook iets langzamer. De beklimming begon steeds zwaarder te worden, vooral na de boomgrens. Hard lavasteen met los lavazand eroverheen waardoor het af en toe erg glad was. Ondertussen werd het schemerig en dat was een mooie bijkomstigheid. Er moest namelijk flink geklauterd worden en dan heb je twee handen nodig. 10 minuten voor zonsopkomst hadden we de top bereikt, wat een timing. De zonsopkomst was erg spectaculair, zo boven op een vulkaan. Op sommige plekken kwam er stoom uit waar ze later zelfs een eitje voor ons in gekookt hebben. Na een half uur op de top gestaan te hebben was het tijd voor de afdaling, gelukkig niet dezelfde route als heen. Ook hier waren weer prachtige vergezichten zoals een enorme vlakte van versteende lava. Bovenop zie je pas hoe enorm de krater is en dat het opgebouwd is uit verschillende lagen van verscheidene uitbarstingen.

Na nog even geslapen te hebben gingen we op weg naar Munduk via een mooie tempel en de haven. Bij aankomst zijn we blij verrast, wat een prachtige omgeving en wat een leuke huisjes! We slapen namelijk in rijsthuisjes, maar dan luxe met uitzicht op de rijstvelden!

27-10-2006 Munduk
Vandaag een rustdag want zo’n beklimming levert toch wel wat spierpijn op! Het enige dat we vandaag gaan doen is het dorpje een beetje verkennen. Een heftige regenbui verstoorde het geheel, maar eigenlijk was het leuk om een keer zo’n enorme plensbui mee te maken. De rest van de dag hebben lekker gelezen en gegeten.

28-10-2006 Munduk-Sanur
Om 9.00 uur stond Ben alweer klaar om met ons de omgeving te verkennen van Munduk. De wandeltocht was echt schitterend, we hadden een 2,5 uur durende wandeltocht door het regenwoud langs fruitbomen, palmbomen en watervallen. Na een veel te grote maar erg lekkere lunch begon de tocht terug naar Sanur via het Twinlake en de Lake-tempel. Ook allebei weer schitterend. 's Middags Sanur verkend door lekker op het strand te wandelen maar helaas werd het een beetje verstoord door wat vervelende verkopers. Het is weer wennen aan de verkopers op deze toeristische plek.

29-10-2006 Lombok: Sengiggi
Vandaag gaan we naar Lombok. We vliegen met een F75, een propeller vliegtuig. Wel een beetje eng. Gelukkig landen we na 25 minuten op Lombok en staan onze gids en chauffeur alweer klaar. Wat een luxe is het toch! Het is wel apart om in de file te staan tussen de paard en wagens. Op de markt staat het helemaal vol. Dit is het meest gebruikelijke vervoer op Lombok. Toch wel wat primitiever nog dan op Bali. De reis was best vermoeiend dus na aankomst in het hotel hebben we lekker geluierd en gezwommen in het zwembad. Er zijn maar een paar gasten in dit enorme resort, en de stemming is een beetje triest. Morgen maar even in het dorpje kijken.

30-10-2006 Lombok: Sengiggi
Vandaag gaan we op culturele excursie. Eerst naar de lokale pottenbakkerij, knap hoor wat ze met klei kunnen, enorme kunstwerken staan er. Klaar voor de export naar het buitenland. Daarna hebben we een weefdorp bezocht. Hier zijn de mannen boer en vrouwen weefsters. Als een vrouw hier niet kan weven wil geen man haar hebben en kan ze niet trouwen, dit is een goede stok achter de deur want alle vrouwen weven hier als de beste! Acht uur per dag doen ze erover om 10 cm te weven. Het is een ingewikkeld proces, ontzettend knap en vooral erg zwaar. Na de rondleiding worden wij in traditionele bruidskleding gehesen. Gaaf! Omdat de opbrengst ten goede komt aan het dorpje besluiten we om wat van ze te kopen. We worden enthousiast uitgezwaaid en gaan op weg naar een traditioneel Sasak dorp. Dit zijn de traditionele bewoners van Lombok en hier kun je zien hoe ze leven in traditioneel gebouwde huizen. Kenmerk van een dergelijk traditioneel dorp is dat ze binnen de gemeenschap moeten trouwen en dit is ook wel te zien aan de genetische afwijkingen.

Na de lunch gingen we op weg naar Kuta, een dorpje aan de zuidkust van Lombok. Nog nooit hebben we zo’n prachtig bounty strand gezien. Net als in de folders maar dan mooier! Na een duik en wat zonnen gaan we weer terug. Tijdens de terugtocht zien we hoe pinda’s en sojabonen groeien. De avond hebben we doorgebracht in Sengiggi waar we overheerlijk hebben gegeten.

31-10-2006 Lombok: Gili Air
Gili Air! De route naar de haven was erg mooi met uitzicht op de Gili’s. Met paard en wagen zijn we verder naar de haven vervoerd omdat hier geen auto’s mogen komen. Best wel instabiel eigenlijk! We zijn blij als we er weer uit kunnen. Bij aankomst stond de boot al klaar, we hadden een privé-boot en na 30 minuten varen op een kalme zee kwamen we aan op Gili Air. Het eerste wat we zagen was azuurblauw water, wit zandstrand en palmbomen.

Zoals bijna overal zijn we ook hier weer de enige gasten in het hotel en de sfeer is ook hier een beetje triest. In het centrum zijn gelukkig wat meer mensen, met leuke strandtentjes en lekkere muziek, en een fantastisch uitzicht op Lombok. Na een lekkere lunch en wat zwemmen en zonnen maken we een rondje om het eiland om te genieten van de zonsondergang. Het is een erg bijzondere wandeling, sommige stukken zijn helemaal verlaten en we voelen ons alleen op de wereld! Verder ligt het strand bezaaid met koraal en schelpen en zien we een prachtige zonsondergang. Daarna een hapje gegeten in een barretje en gezellig gekletst met de gasten de bevolking onder het genot van een ijskoude bintang!

01-11-2006 t/m 04-11-2006 Lombok: Gili Air
Vandaag de onderwaterwereld ontdekt en wat is die mooi! Nemo en allerlei andere vissen gezien met schitterend koraal. Er schijnen hier ook reuzenschildpadden te zijn maar die hebben we helaas niet gezien. De rest van de dagen hebben we met een Schots stel en twee Zweedse vriendinnen genoten van zon, zee en strand en heerlijk eten met verse mango juice en bintangs. Beetje frisbeeën en voetballen met de lokale bevolking en vooral genieten!

Het was een heerlijk einde van een fantastische vakantie!

Marnix Roosjen en Marije IJszenga